Katrin Jäger: Eens Münster - Berlijn en terug

En alsof het lot haar geheime wens om terug te keren in Berlijn had voorzien: op een feestje in de hoofdstad ontmoette zij haar man - die nota bene uit Telgte kwam! Toen de wens om kinderen te krijgen opkwam, kon zij zich een leven in Berlijn niet meer voorstellen. "Ik heb een heel gelukkige jeugd gehad in Münsterland," zegt Jäger. Ze wilde hetzelfde voor haar kinderen. Het idee om midden in de stad op de zevende verdieping te wonen en voor elk uitstapje naar het platteland de auto te moeten nemen, deed de beslissing rijpen. "Op het platteland is alles wat gemakkelijker, mijn zonen genieten meer vrijheid en kunnen zelfstandig hun omgeving ontdekken zonder dat ik me zorgen hoef te maken."

Haar terugkeer naar het werk was wat hobbeliger. Na ongeveer acht jaar als redacteur bij het grootste dagblad van Berlijn te hebben gewerkt, nam Jäger vrij spontaan ontslag, zonder al een vaste baan in Münsterland te hebben. "Ik was een beetje naïef en dacht dat na deze acht jaar in Berlijn, de wereld hier op mij wachtte," zegt ze met een lach. Eenmaal hier aangekomen, stichtte zij haar gezin en bleef werken als freelancer voor de krant in Berlijn. En achteraf bleek deze fase precies goed te zijn: Katrin Jäger had eindelijk de tijd om haar droom te verwezenlijken en een misdaadroman te schrijven. Over Münsterland, natuurlijk ...

Intussen leidt zij een zeer vrij professioneel leven en schrijft zij als opgeleid journaliste, copywriter en auteur voor een grote verscheidenheid van tijdschriften en opdrachtgevers. Het Münsterland was en is meer dan eens een inspiratiebron voor haar: Westbevern komt meermaals voor in haar romans en ook haar boek "52 kleine & große Eskapaden im Münsterland" zet aan tot een bezoek aan de streek. "Voor de escapades, leerde ik mijn oude thuisland weer helemaal kennen. Ik was me veel meer bewust van de natuur dan ik me herinnerde. Soms denk ik dat ik op vakantie ben."

En hoewel het verschil niet groter kan zijn, vindt Katrin Jäger in Westbevern veel van Berlijn terug: de improvisatie, het "doe maar gewoon" als iets niet lukt. En de ietwat 'chummy' sfeer op het platteland - dat doet haar erg aan Berlijn denken. En ook wat diversiteit betreft kan Westbevern de grote stad bijbenen: "In Berlijn zit je vaak in je eigen bubbel en alleen met mensen uit je eigen milieu. In Westbevern kom ik met veel verschillende mensen samen, oudere en jongere, de professor en de boer, vroegere en nieuwe vrienden." Een gesprek op straat, in de supermarkt, in het bos - dat is het echte, het goede leven voor Katrin Jäger.

En wanneer het verlangen te groot wordt - minstens één keer per jaar - wordt ze terug naar de hoofdstad getrokken. Maar alleen om te bezoeken, natuurlijk ...

Veel mensen zijn teruggekeerd naar Münsterland en zijn meer dan tevreden met hun beslissing. Lees meer portretten van mensen die deze regio als hun nieuwe thuis hebben gekozen en vertel ons wat hen zo aanspreekt aan Münsterland.