De Rennfietsen Tour is een traditie voor hem geworden: Achim Stockel uit Greven stapt niet alleen zelf op de fiets. Gesteund door familie en vrienden organiseert hij het verblijf van het team in Rheine in 2024. In dit interview legt de 51-jarige onder andere uit hoe hij zich door zijn donateurs thuis laat aanmoedigen tijdens de tour.
Wielrennen is mijn passie. Ik ben eigenlijk voetballer en heb lange tijd op een hoger niveau gespeeld, maar een knieblessure maakte daar op een gegeven moment een einde aan. Gaandeweg ben ik gaan fietsen om iets voor mijn spieren te doen. De Rennfietsen Tour is de perfecte manier om sport te combineren met maatschappelijke betrokkenheid. Ik kan iets terugdoen, ook als bedankje voor mijn geweldige jeugd.
Op een dag schreef ik me gewoon in - zonder te weten waar ik aan begon. Tijdens mijn eerste Rennfietsen-tocht was de grootste uitdaging om vier dagen achter elkaar zoveel kilometers te rijden. Na verloop van tijd kreeg ik er een routine in en dat werkte omdat het rijden in een groep altijd een bepaalde dynamiek creëert. Ik had in het begin ook geen idee of ik genoeg donaties zou kunnen verzamelen. In het begin was het een kwestie van huis-aan-huiswerving en uitleg geven over de achtergrond van de Rennfietsen Tour. Dit ontwikkelde zich tot een zelfactie. Vrienden, kennissen en collega's vragen zich soms af: "Wanneer beginnen we weer?" De sleutel is het onderhouden van contacten.
Ik praat niet alleen vooraf met de mensen die doneren aan de Rennfietsen Tour. Ik houd de ongeveer 25 donateurs ook op de hoogte via e-mail tijdens en na de tour met informatie over wat er tussendoor is gebeurd. Het is een geven en nemen, een waardering voor iedereen die mij en ons steunt.
Ik vermeld vaak kleine dingen: of we een lekke band hadden, of we iets bijzonders of grappigs hebben gezien en hoe het weer was. Ik vertel ook waar het geld dat we hebben opgehaald naartoe gaat. Dat komt omdat vertegenwoordigers van de twee stichtingen die 100 procent van de donaties ontvangen, op de tour zijn. Er is genoeg tijd om te praten op de fiets en we krijgen meer gedetailleerde informatie over hoe de donaties worden gebruikt. Dit is des te motiverender. De spanning blijft tot de bekendmaking van het donatiebedrag. Het dankwoord dat volgt is ook een inleiding op volgend jaar.
Ja, vooral omdat het geen anonieme donatie is. Er zit een persoon achter, in dit geval ik, die laat zien dat ze een goede keuze maken voor hun donatie.
Ik woon in Greven en ben geboren in Rheine, dus ik heb nog steeds een goede band met mijn geboortestad. Een goede vriend van mij is de conciërge van de beroepsopleiding in Rheine en toen het ging om het reserveren van de driedubbele sporthal voor de overnachting, was een telefoontje genoeg. In 2023, op de podiumlocatie in Greven, droegen vrouwen uit onze vriendenkring en de buurt wat salades bij voor het diner en twee maten organiseerden de zitplaatsen. Ik krijg veel steun van mijn vrouw Dani en mijn kinderen Lina en Jana. Ik waardeer alle hulp enorm en maak er graag gebruik van. Als je de organisatie over meerdere schouders verdeelt, is alles gemakkelijker.
Meer dan de helft van de deelnemers zijn regelmatige renners. Het interessante is dat we elkaar maar één keer per jaar zien en dan vier dagen lang de klok rond bij elkaar zijn. De saamhorigheid is heel prettig. Wat telt en wat veel mensen zich in eerste instantie niet realiseren is dat we heel eenvoudig zijn gehuisvest, er is geen comfort. Tot 60 mensen overnachten in één sporthal met een paar toiletten en doucheruimtes. Drie nachten op een luchtbed slapen kan een uitdaging zijn.
Het is belangrijk voor ons om aandacht te vragen voor kinderen in nood, om zelf goed te doen en om anderen aan te moedigen om mee te doen. En last but not least is het een heel fijn gevoel om geld te hebben gegenereerd voor deze kinderen. Het doel van het verhaal staat altijd centraal bij de Rennfietsen Tour.
