Sinds 1884 kenmerkt de familie Pellengahr-Gröblinghoff Haus Geist in Oelde - een leven gewijd aan de landbouw. Julius Pellengahr-Gröblinghoff is de vijfde generatie die het bedrijf leidt. In dit interview vertelt hij over nieuwe ideeën binnen oude muren en beschrijft hij wat hij heeft geleerd over zijn thuis ver weg van het Münsterland.
Het begint al op de weg hiernaartoe: een smalle, geasfalteerde weg, eigenlijk een eenvoudig boerenpad, leidt door een laan van kastanjebomen rechtstreeks naar de hoeve. Alles wordt stiller, natuurlijker. Als je de boerderij oprijdt, opent zich een complex van gazons, bomen en weiden waar de paarden lopen. Dan zijn er de vijvers die rond de hele binnenplaats en het woongebouw slingeren. En natuurlijk de oude muren, die de plek zijn karakter geven en het totaalplaatje echt afmaken. Haus Geist is een actieve boerderij en niets steriels dat alleen voor bezoekers wordt onderhouden. Er is hier echt leven - onze paarden, onze hond, twee katten. Het is het centrum van ons werk en leven. We bewaren het verleden en houden het levend in plaats van het simpelweg op te bergen of op te knappen.
Het is bijzonder dat zoveel generaties hier hebben gewerkt. Onze familiegeschiedenis geeft ons ook de verantwoordelijkheid om het bedrijf voort te zetten.
Bijvoorbeeld hoe we een dam bouwden omdat Haus Geist omringd is door water. Als kinderen waren we altijd in de natuur. Behalve dat we speelden, groeiden we op in de wetenschap dat hier dag in dag uit gewerkt werd. En je kunt al vroeg leren om een bezem te pakken, bladeren te harken of het gras te maaien. Het hoort bij het werk, ik genoot er al van jongs af aan van en heb het nooit als werk gezien. Daarna raakte ik steeds meer betrokken bij het bedrijf.
Ik wilde iets in de landbouw doen, maar ik zag mezelf ook wel iets anders doen dan de klassieke optie op Haus Geist. Nadat ik van school kwam, heb ik een landbouwopleiding gevolgd en ben daarna aan mijn diploma begonnen. Er zijn veel interessante mogelijkheden om voet aan de grond te krijgen in de landbouwsector. Op een gegeven moment besefte ik het: Het is allemaal niet of-of, maar én-én. De afgelopen 140 jaar bij Haus Geist zijn er een van constante verandering geweest, waarbij er voortdurend takken van het bedrijf zijn bijgekomen en weggehaald. Haus Geist biedt veel naast het boerenbedrijf, dat mijn passie is, maar niet alleen. In mijn ogen is er nog ruimte voor ontwikkeling - het is deze mix die ik wil.
Ik realiseerde me hoeveel vrijheid ik heb om ideeën echt uit te voeren. Een belangrijk besef kwam tijdens een stage in een groter middelgroot bedrijf: Daar heb ik ervaren hoe lang het kan duren voordat besluiten worden bekrachtigd. Sommige richtlijnen leken me onlogisch, maar toch moesten ze worden nageleefd. Toen realiseerde ik me dat ik thuis dingen zelf vorm kan geven en tegelijkertijd veel verantwoordelijkheid heb. En zonder excuses: Als iets niet werkt, kan ik niet anderen de schuld geven - ik ben verantwoordelijk. Dat is precies wat ik als een voorrecht zie.
Ik heb gezien hoe spannend, mooi en opwindend de wereld kan zijn en hoeveel interessante impulsen je op andere plaatsen krijgt. Tegelijkertijd heb ik geleerd te waarderen wat we hier hebben. Van buitenaf was het echt een nieuwe kijk op mijn thuis en de mogelijkheden hier.
We hebben lange tijd als huurders op Haus Geist gewoond en gewerkt. Ik ben opgegroeid met alles heel bescheiden op te vatten en dankbaar te zijn dat we hier kunnen en mogen boeren - altijd met het besef dat het eindig kan zijn. Na al die jaren kregen we de kans om de boerderij en het huis te kopen en nu heb ik een heel nieuw kader: een andere betrokkenheid bij het huis en meer planningszekerheid voor investeringen om het bedrijf op de lange termijn te kunnen ontwikkelen. Wat niet betekent dat de nederigheid is verdwenen.
Het is een groot risico om hier te investeren en te kopen. Het onderhouden van een hoeve, en dan ook nog een oude waterburcht, is een enorme uitdaging op het gebied van bouwtechnologie. Het is een enorme taak voor mij, die ik met veel toewijding zo goed mogelijk wil vervullen. De band met Haus Geist - hier opgegroeid zijn, hier van het leven houden en hier willen wonen - motiveert mij enorm.
Het is geweldig om het land rondom onze boerderij elk jaar opnieuw in alle richtingen te bewerken. Gewassen zaaien, ze het jaar door zien te komen, ze uiteindelijk oogsten en ze direct aan de eindklant verkopen heeft veel te maken met zelfbeschikking. Ik neem elke dag beslissingen en zie later direct welk effect ze hebben. Ik heb niet alles in de hand, je bent erg afhankelijk van het weer. Er zijn momenten dat je in het weekend moet werken of op ongebruikelijke tijden van de dag of nacht omdat het weer zich niet herkent in doordeweekse dagen. Tegelijkertijd geeft de landbouw je iets wat andere beroepen niet bieden: Aan het einde van de dag kun je zien wat je hebt bereikt. Terugrijden naar de boerderij met een volle trailer met je eigen oogst is een ongelooflijk gevoel van voldoening.
Op de boerderij worden al generaties lang paarden gehouden en gefokt. Lange tijd werd er haver voor hen verbouwd - en deels ook voor de coöperatie. Op een gegeven moment, toen de verkoop terugliep en klanten steeds vaker om muesli vroegen, investeerde mijn vader in een kleine muesli-menginstallatie. Hij begon ons graan te mengen met aangekochte componenten zoals mineralen, kruiden of maïsvlokken om Haus Geist paardenmuesli te maken. Sindsdien is het de steunpilaar van ons bedrijf geworden. Dit is hoe we onze gerst en haver vandaag de dag op de markt brengen - met een product dat we zelf hebben ontwikkeld en waarvan de USP ligt in ons eigen graan als hoofdbestanddeel. De hele waardeketen bevindt zich bij Haus Geist.
In de herfst van 2024 vond hier in de tuin de eerste gratis huwelijksceremonie plaats. Vanaf 2026 kunnen paren een burgerlijk huwelijk sluiten in Haus Geist. Haus Geist staat nu op drie benen: de akkerbouw, de productie van paardenvoer en de evenementenlocatie. De akkerbouw is onze vaste basis, de paardenvoederproductie is de tak van het bedrijf die mijn vader heeft opgebouwd en de evenementenlocatie is het nieuwste onderdeel, dat net is opgestart en waar veel vraag naar is.
Het was spannend om te zien hoe een video viraal gaat. Mijn zus, die voor onze online aanwezigheid zorgt, nam het op en uploadde het vakkundig als een reel. Het was een willekeurig momentopname: onze paarden maakten een geweldig plaatje in de wei. Natuurlijk zou het cool zijn om zoiets in de toekomst nog eens te doen met geplande opnames.
We krijgen veel positieve feedback van mensen die nieuwsgierig zijn en ons bezoeken als onderdeel van rondleidingen of evenementen. We zijn ook blij als mensen onze privacy blijven respecteren. Dit wordt soms een beetje door elkaar gehaald en zou in de toekomst beter gecommuniceerd kunnen worden door middel van bewegwijzering. In principe sta ik open voor het geven van inzichten.
Er zijn veel anekdotes die van generatie op generatie zijn doorgegeven. De diplomatieke jacht met de Bondspresident vond bijvoorbeeld plaats in Haus Geist. En uit de tijd dat de Jezuïeten hier hun religieuze orde hadden, zijn er nogal dubieuze verhalen over hoe ze aflaten zouden hebben verhandeld.
Ik wil Haus Geist graag blijven runnen in de geest van de familie Pellengahr-Gröblinghoff en niet te veel op mezelf focussen. Natuurlijk ben ik de centrale persoon die het bedrijf blijft leiden, maar het geheel werkt niet zonder de familie - zonder mijn partner, ouders, broers en zussen, nichtjes, neefjes en alle anderen die er deel van uitmaken. Achter dit alles staat een groot team dat bij elkaar blijft als een familie, en dat staat voor mij centraal. Mijn wens voor de toekomst is dat we veel veranderingen kunnen blijven organiseren, een speciale plek kunnen creëren voor bezoekers en klanten en nieuwe dingen kunnen ontwikkelen. Zo komen traditie en innovatie samen. Op deze manier zal Haus Geist ook in de toekomst een prachtig oriëntatiepunt zijn voor Oelde en de regio Münsterland.
Julius Pellengahr-Gröblinghoff, geboren in 1996, groeide samen met drie broers en zussen op in Haus Geist in Oelde. Het oorspronkelijke kasteel was privébezit, werd ooit nagelaten aan de jezuïetenorde en behoorde voor het laatst toe aan de deelstaat Noordrijn-Westfalen. In 2025 kocht de familie Pellengahr-Gröblinghoff het landgoed.
Informatie over wat Haus Geist te bieden heeft, is te vinden op www.haus-geist-oelde.de.
