Nanogeneeskunde
Nanogeneeskunde omvat een spectrum van materialen en technologieën die zijn geoptimaliseerd om een gevoeligere diagnose en/of efficiëntere therapieën voor diverse ziekten mogelijk te maken. Het gebruik van nanomaterialen in de geneeskunde opent de mogelijkheid om een toenemend aantal functionaliteiten in een materiaal te integreren om een detecteerbare biologische respons te bereiken. Deze richten zich op specifieke cellen of subcellulaire compartimenten om geneesmiddelen af te geven of als tracers bij beeldvorming te dienen. In de nanogeneeskunde worden nano(bio)materialen bijvoorbeeld gebruikt als contrastmiddelen in de beeldvorming, in de kankertherapie voor de behandeling met hyperthermie en als afgiftesystemen voor geneesmiddelen.
Nanogeneeskunde omvat een spectrum van materialen en technologieën die zijn geoptimaliseerd om een gevoeligere diagnose en/of efficiëntere therapieën voor diverse ziekten mogelijk te maken. Het gebruik van nanomaterialen in de geneeskunde opent de mogelijkheid om een toenemend aantal functionaliteiten in een materiaal te integreren om een detecteerbare biologische respons te bewerkstelligen. Deze richten zich op specifieke cellen of subcellulaire compartimenten om geneesmiddelen af te geven of als tracers bij beeldvorming te dienen. In de nanogeneeskunde worden nano(bio)materialen bijvoorbeeld gebruikt als contrastmiddelen in de beeldvorming, in de kankertherapie voor de behandeling met hyperthermie en als afgiftesystemen voor geneesmiddelen.