Samen met haar verpleegster, met wie ze haar hele leven een hechte band had, betrok Annette von Droste-Hülshoff drie kleine kamers op de tussenverdieping. Met zijn lage plafonds en kleine ramen was haar woonkamer en studeerkamer een eenvoudige maar gezellige plek, die ze zelf liefkozend een 'slakkenhuis' noemde. Hier vond ze de nodige rust en concentratie en creëerde ze belangrijke werken zoals "De jodenbeuk", waarmee ze een literair monument voor haar geboortestreek Westfalen creëerde. Annette von Droste-Hülshoff had altijd een scherp oog voor de politieke, sociale en maatschappelijke omwentelingen van haar tijd. Als alleenstaande vrouw uit een adellijke familie die ook schreef, leefde ze zelf in een permanent conflict tussen volgzaamheid en zelfbeschikking.
Levende gedenkplaats
De woonvertrekken van de dichteres kunnen worden bezocht als onderdeel van een rondleiding. De woonkamer en studeerkamer, die werd gereconstrueerd op basis van een van haar tekeningen, is zo getrouw mogelijk ingericht als het origineel, met een schrijftafel en authentieke bezittingen zoals een verzameling stenen en vogeleieren en oude kunstgravures. Er zijn echter ook andere tentoonstellingen te ontdekken, zoals het huisaltaar in de prachtige tuinzaal, het grote fornuis in de keuken of de koets in de schuur. Met de koets kon Annette von Droste-Hülshoff reizen, wat in die tijd ondanks alle ontberingen een absoluut voorrecht was, en kon ze contact houden met familie en vrienden dichtbij en ver weg.
