Detectie van nanodeeltjes in weefsels
Kwantitatieve detectie van nanodeeltjes in biologische matrices is moeilijk, niet in het minst door het grote oppervlak van nanomaterialen en de daarmee gepaard gaande hoge reactiviteit. De kleine afmetingen van de materialen dragen bij tot hun grotere mobiliteit en biologische beschikbaarheid. Het opsporen van nanodeeltjes in weefsels met behulp van verschillende technieken heeft tot doel de verontreiniging van organen vast te stellen en de inhomogene verdeling van nanodeeltjes en afzonderlijke verontreinigde cellen in het weefsel op te sporen en weer te geven. Er wordt voortdurend onderzoek verricht om de detectiegrens en de resolutie van de detectiemethoden te verbeteren.
Deeltjes blauw licht© https://pixabay.com/photos/particles-blue-lights-bokeh-design-5392771/
Regionale deskundigen:
Instituut voor farmaceutische en medicinale chemie, WWU Münster
IPBP-Instituut voor Farmaceutische Biologie en Fytochemie, WWU Münster
SoN (Centrum voor zachte nanowetenschappen), WWU Münster
- Organische en supramoleculaire chemie, moleculaire monolagen, nanotechnologie
Hoofd van het Centrum voor biomedische technologie, WWU Münster
- Labelvrije beeldvorming, nanotoxicologie, digitale beeldanalyse/diagnostiek, industriële toepassingen